در جریان مراسم افتتاحیه سال تحصیلی جدید، خانم عبدلی در سخنرانی جامع و راهبردی خود، به تبیین چشم‌انداز جدید برای طلاب در افق تمدن اسلامی پرداختند. ایشان با تاکید بر تغییر پارادایم از «دانش حافظه‌محور» به «دانش مسئله‌محور»، خواستار تحول بنیادین در روش‌های تحصیل، پژوهش و تبلیغ شدند.
خانم عبدلی در آغاز سخنان خود، مقطع تحصیلات تکمیلی را فراتر از کسب دانش تخصصی دانستند. ایشان تاکید کردند که ورود به این مقطع، در واقع ورود به مرحله «مسئولیت اجتماعی» است. وی افزودند: «طلبه نباید تنها با دانش تئوری و انتزاعی در کتابخانه‌ها محصور شود، بلکه باید بتواند با مطالعات میان‌رشته‌ای، از دل دانش دینی، راهکارهای کاربردی برای مسائل پیچیده جامعه (مانند بحران هویت، مسائل حقوقی و تغییرات سبک زندگی) استخراج کند.»
یکی از محورهای اصلی سخنان ایشان، بررسی وضعیت جامعه در شرایط «جنگ ترکیبی» بود. خانم عبدلی خاطرنشان کردند که در این شرایط، طلبه باید ماموریت خود را در سه حوزه اصلی تعریف کند:
۱. تقویت تعلقات مذهبی: ایجاد امید و باور قلبی در جامعه.
۲. تقویت تعلقات اجتماعی: افزایش سرمایه‌های اجتماعی و همبستگی میان مردم برای مقابله با فشارهای اقتصادی و اجتماعی.
۳. تقویت تعلقات وطنی: تبیین هویت ملی و عرق به وطن در دل جامعه.
ایشان با انتقاد از رویکرد «دفاعی و گاردگرفته» برخی از طلاب، پیشنهاد دادند که روحانیت باید به سمت «معناسازی پیشدستانه» حرکت کنند. به گفته ایشان، طلبه باید بتواند با زبان مخاطب و با شناخت بستر فکری جامعه، به جای پاسخ‌های خشک، به تبیین حقایق بپردازد. همچنین، تاکید ویژه‌ای بر ضرورت برخورداری از «سواد رسانه‌ای»، «قدرت تحلیل روایت‌ها» و «مهارت‌های ارتباطی و زبان بدن» برای تعامل موثر با نسل‌های جدید (از جمله نسل آلفا) صورت گرفت.
در پایان، خانم عبدلی سه مطالبه اصلی از طلاب سطح سه مطرح کردند:
اول: هر طلبه باید یک مسئله واقعی و اولویت‌دار جامعه را به عنوان محور اصلی پژوهش و تبلیغ خود انتخاب کند.
دوم: یادگیری مهارت‌های ارتباطی موثر و برخورد انسانی با مخاطب.
سوم: تعیین یک عرصه مشخص برای خدمت (مانند محلات، مدارس یا فضای مجازی) به جای فعالیت‌های جزیره‌ای.
ایشان در جمع‌بندی سخنان خود، پیوند ناگسستنی میان «علم و معنویت» و ضرورت «تزکیه نفس» را شرط اصلی اثرگذاری دانش در جان و روح جامعه دانستند.
